تبلیغات
ایمیل پشتیبانی سایت : info.barnamenevis [att] gmail [dot] com

روشها و اهداف هکرها

منبع اصلی هکرها به جز هوش سرشارشان، کدهای کامپیوتری است. ازآنجایی که اجتماعات بزرگی از هکرها بر روی اینترنت وجود دارند، تنها تعداد اندکی ازهکرها شخصاً اقدام به برنامه نویسی می کنند. بسیاری از هکرها به دنبال کدهایی میگردند که دیگران نوشته اند و آنها را از طریق اینترنت دریافت می کنند. در واقعهزاران کد متفاوت وجود دارد که هکرها از طریق آنها به سیستمهای کامپیوتری و شبکه هانفوذ پیدا می کنند. این برنامه‌ها به هکرها قدرت زیادی در برابر کاربران و شرکتهایبیگناه می دهند زیرا به مجرد اینکه یک هکر ماهر به طرز کار سیستمی پی ببرد، میتواند برنامه ای برای سوءاستفاده از آن طراحی کند. هکرهای بدخواه از برنامه هایمذکور برای اهداف زیر استفاده می کنند:

 

ثبت ضربات صفحه کلید:

برخی برنامه‌ها به هکرها توانایی ثبت تمام کلیدهای فشرده شدهتوسط کاربر را می دهند. این برنامه‌ها به محض نصب بر روی رایانه قربانی، شروع بهثبت تمام ضربات صفحه کلید کرده و اطلاعات ثبت شده را برای هکر ارسال می کند. سپسهکر اطلاعات مورد نیازش را از بین آنها فیلتر می کند که ممکن است به سرقت هویتقربانی منجر شود.

 

سرقت رمزعبور :

راههای بسیاری برای هک رمزعبور افراد وجود دارد از حدسهایمطالعه شده گرفته تا الگوریتمهای ساده ای که ترکیبات متفاوتی از حروف، اعداد و سمبلها را تولید می کنند. روش آزمون و خطا در پیدا کردن رمز عبور را حمله Brute force می نامند که در آن هکر سعی می کند تمام ترکیبات مختلف را تا پیدا کردن رمز عبورامتحان کند. یک راه دیگر برای هک کردن رمز عبور روش حمله دیکشنری است که در آن یکبرنامه کامپیوتری کلمات رایج دیکشنری را در فیلد رمز عبور امتحان می کند.

ویروس نویسی

آلوده سازی یک کامپیوتر یا سیستم با ویروسها یکی دیگر از اهدافهکرهای خرابکار است. ویروسهای کامپیوتری برنامه هایی هستند که برای تکثیر خویشبرنامه ریزی شده اند و منجر به مشکلات مختلفی از قبیل از کار افتادن یک کامپیوتر تاپاک کردن اطلاعات موجود بر روی دیسک سخت می شوند. ممکن است هکر با نفوذ به یکسیستم، ویروسی را بر روی آن نصب کند ولی روش رایج بیشتر آنها ایجاد یک ویروس ساده وارسال آن از طریق ایمیل، پیامهای فوری و یا قرار دادن بر روی وب سایتهای حاویاطلاعات قابل دریافت وشبکه‌های نظیر به نظیر (P۲P) است.

دسترسی مخفیانه

مشابه سرقت رمز عبور، برخی از هکرها برنامه هایی را ایجاد میکنند که به دنبال راههای محافظت نشده برای نفوذ به سیستمها و شبکه‌ها می گردند. درروزهای اولیه اینترنت، بسیاری از سیستمهای کامپیوتری امنیت چندانی نداشته و هکرهامی توانستند بدون داشتن نام کاربری و رمز عبور راهی را برای نفوذ به سیستم پیداکنند. یکی از راههای پیدا کردن دسترسی مخفیانه به سیستم، قرار دادن یک تروجان برروی سیستم قربانی توسط هکر است.

ایجاد زامبی

کامپیوتری که تبدیل به زامبی شده است به نام Bot یا ربات نیزشناخته می شود و در واقع کامپیوتری است که هکر می تواند با استفاده از آن به ارسالهرزنامه بپردازد و یا حملات انکار سرویس توزیع شده را به انجام برساند. بعد ازاجرای یک کد به ظاهر بی خطر توسط قربانی، یک راه ارتباطی بین سیستم وی و هکر برقرارمی شود. بعد از آن هکر می تواند به صورت مخفیانه کنترل رایانه قربانی را در دستگرفته و از طریق آن دست به اعمال خرابکارانه و ارسال هرزنامه بزند.

جاسوسی ایمیل

هکرها برنامه هایی را ایجاد کرده اند که به آنها اجازه می دهدکه ایمیلها را مشاهده کنند یا در واقع به همان استراق سمع رایج بپردازند. امروزهبسیاری از برنامه‌های ایمیل از شیوه‌های رمزنگاری پیچیده استفاده می کنند که حتی درصورت لو رفتن ایمیلها، هکرها نتوانند از آن سر در بیاورند.

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 17:5  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

هکر

در اثر تبلیغات رسانه ای، کلمه "هکر " بار منفی پیدا کرده وافراد خرابکاری را به ذهن متبادر می کند که به دنبال راههایی برای به ستوه درآوردنکاربران کامپیوتر، کلاهبرداری از شرکتها، سرقت اطلاعات، نابود کردن اقتصاد و یا حتیشروع یک جنگ از طریق افشای اطلاعات محرمانه نظامی هستند. در واقع نمی توان انکارکرد که هکرهایی با نیات شرورانه وجود دارند ولی آنها درصد بسیار کمی از جامعه هکرهارا تشکیل می دهند. اصطلاح هکر اولین بار در اواسط دهه ۶۰ میلادی به کار رفت ومعنای آن برنامه نویسی بود که کدهای کامپیوتری را شخم می زد (معنای کلمه Hack). هکرها افراد با استعدادی بودند که می توانستند راههای جدیدی را برای استفاده ازکامپیوتر پیدا کرده و برنامه هایی ایجاد کنند که هیچ کس دیگری نمی توانست آنها راتصور کند. آنها از پیشگامان صنعت کامپیوتر بودند و هر چیزی از یک برنامه کاربردیکوچک گرفته تا سیستم عامل را می ساختند. با این مضمون افرادی مانند Bill Gates، Steve Jobs و Steve Wozniak همگی هکر بوده اند زیرا می توانستند کارهای بالقوه ایکه کامپیوتر می تواند انجام دهد را پیش بینی کرده و راههایی را برای به فعل درآوردن این امکانات ابداع کنند. ویژگی مشترک تمام این هکرها حس کنجکاوی فوق العاده آنها بود واین افراد نه تنها می توانستند برنامه‌های جدیدی را ایجاد کنند بلکه قادر بودند ازطرز کار دیگر سیستمها و برنامه‌ها نیز سر در آورند. زمانی که یک برنامه خطا دارد – منظور قسمتی از کد است که اجازه نمی دهد برنامه به درستی کار کند هکرها تکه برنامههای کوچکی را برای برطرف کردن خطای مذکور ایجاد و منتشر می کنند که به عنواناصلاحیه (Patch) شناخته می شوند. برخی از آنها شغلهایی پیدا کردند که از مهارتهایآنها به نحو احسن استفاده کرده و به آنها برای کاری که قبلاً به صورت رایگان انجاممی دادند، حقوق پرداخت می کردند. با رشد فناوری، مهندسان کامپیوتر شروع به وصل کردن کامپیوترهابه صورت شبکه کردند. به زودی کلمه هکر معنای جدیدی پیدا کرد –کسیکهازکامپیوتربرای کاوش در شبکه هایی استفاده می کند که به آنها تعلق ندارد. معمولاً هکرها هیچنیت بدخواهانه ای نداشتند. آنها فقط می خواستند از طرز کار شبکه‌ها سر در آورده وموانع موجود در راه ورود به آنها را شناسایی کرده و به عنوان یک چالش از آنها عبورکنند. در حقیقت امروزه نیز وضع تغییر زیادی پیدا نکرده است و علی رغمداستانهای زیادی که در مورد هکرهای بدجنسی منتشر می شود که عمداً به خرابکاری درسیستمهای کامپیوتری می پردازند، فیلتر شبکه‌ها را می شکنند و ویروس منتشر می کنند، اغلب هکرها فقط انسانهای کنجکاوی هستند که می خواهند از ریز جزئیات دنیای کامپیوترسر در آورند. حتی برخی هکرها از دانششان برای بالا بردن سطح امنیتی شرکتها و دولتهااستفاده کرده و به آنها در این زمینه یاری می رسانند. در این مقاله قصد داریم، تکنیک‌های مشترکی که هکرها برای بیدفاع کردن سیستمها به کار می برند را معرفی کنیم. همچنین در مورد فرهنگ رایج هکرهاو انواع هکرها نیز صحبت خواهیم کرد.
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 17:0  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

عملکرد ویروس‌ها

• ویروس‌هایی که فایل‌ها را مورد هجوم قرار می‌دهند همانگونه که ذکر شد، این گونه از ویروس‌ها خود را به فایل‌های اجرایی دیگر چسبانده و به این طریق قابلیت انتشار و اجرا می‌یابند. برای آلوده کردن یک فایل از روش‌های متعددی می‌توان استفاده کرد که عبارتند از: ۱. در روش اول ویروس‌ به واقع بر روی فایل اثر نمی‌گذارد بلکه کاری می‌کند که سیستم عامل به جای اجرای فایل موردنظر، ویروس را اجرا کند. برای رسیدن به این مقصود، روش‌های مختلفی وجود دارد، یکی از روش‌ها آن است که ویروس نام خود را با یک فایل سیستمی عوض می‌کند و به این ترتیب هنگامی که سیستم عامل می‌خواهد آن فایل را اجرا کند، به اجرای فایل ویروسی می‌پردازد.

 

۲. روش دیگر آن است که فایل ویروسی نام فایل اجرایی را که می‌خواهد مورد هجوم قرار دهد و معمولاً دارای پسوند exe است، به خود می‌گیرد. البته با این تفاوت که این بار فایل جدید را با پسوند com ایجاد می‌کند و آن را در همان آدرسی قرار می‌دهد که فایل موردنظر قرار دارد؛ بدین ترتیب در یک مسیر دو فایل با یک نام، یکی با پسوند exe و دیگری با پسوند com وحود دارد. در سیستم عامل DOS فایل اجرایی با پسوند com بر هر فایل اجرایی دیگر تقدم دارد و لذا هنگامی که به سراغ فایل موردنظر می‌رود تا آن را اجرا کند، فایل com را یافته و چون این فایل ویروسی است، اجرای آن سیستم را آلوده می‌کند.

۳. روش دیگر آن است که ویروس مستقیما به فایل موردنظر می‌چسبد؛ به این معنا که وقتی سیستم درخواست اجرای فایلی را می‌کند مکانی که باید فایل موردنظر را در حافظه نشان دهد، در واقع به خانه‌ای از حافظه اشاره می‌کند که حاوی فایل ویروسی است و یا حتی احتمال دارد تمامی فایل‌های موجود در یک پوشه خاص، به آدرس فایل ویروسی اشاره کنند.

۴. نوع دیگری از ویروس‌ها به گونه‌ای عمل می‌کنند که کدهای اجرایی خود را به جای کدهای اصلی فایل اجرایی موردنظر که درست در ابتدای برنامه قرار دارد، کپی کرده و به این ترتیب فایل اجرایی مذکور را خراب می‌کنند. هنگامی که شما درخواست اجرای آن برنامه‌ را می‌کنید دیگر برنامه مطلوب اجرا نمی‌شود و در واقع به ویروس امکان داده‌اید که فایل اجرایی دیگری را مورد آسیب قرار دهد. این گونه ویروس‌ها به راحتی می‌توانند توسط کاربر و یا نرم‌افزارهای ضدویروس شناسایی شده و از بین بروند.

۵. ویروس‌های دیگری هستند که خود را بر روی قسمت‌های خالی برنامه کپی می‌کنند. گاهی برخی از برنامه‌ها دارای فضای خالی هستند که این گونه از ویروس‌ها با یافتن این فضا وارد آن شده و گاهی نیز پس از ورود به آن، حجم خود را تا حدی افزایش می‌دهند که کلیه فضای اختصاص داده شده به فایل را اشغال کنند.

۶. نوع دیگری از ویروس‌ها خود را در بالای یک فایل اجرایی قرار می‌دهند و در نتیجه هز رمانی که درخواست اجرای فایل موردنظر را کنید، در ابتدا کد مربوط به ویروس اجرا می‌شود.

۷. نهایت اینکه ویروس دیگری وجود دارد که برای اتصال خود به برنامه موردنظر از یک دستور پرش استفاده می‌کند؛ بدین صورت که قسمت ابتدای فایل را به انتهای فایل آن منتقل کرده و در ابتدای آن یک دستور پرش قرار می‌دهد، همچنین خود ویروس نیز در قسمت انتهایی فایل قرار می‌دهد، همچنین خود ویروس نیز در قسمت انتهایی فایل قرار می‌گیرد. بدین ترتیب هنگامی که درخواست اجرای فایل موردنظر را می‌کنید، دستور پرش به ویروس اشاره می‌کند و در نتیجه ابتدا ویروس اجرا می‌شود سپس قسمت ابتدایی برنامه به محل اصلی خود، منتقل شده و به این ترتیب برنامه اصلی نیز اجرا می‌شود.

موارد گفته شده در بالا از روش هایی بود که معمولاً ویروس‌ها برای اتصال خود به فایل‌ها مورد استفاده قرار می‌دهند.

• ویروس‌های سکتور راه‌اندازی این گونه ویروس‌ها سکتور راه‌انداز سیستم System Boot Sector (SBS) و سکتور راه‌انداز اصلی Master Boot Sector (MBS) را مورد هجوم قرار می‌دهند. MBS یا سکتور راه‌انداز اصلی که فرآیند راه‌اندازی سیستم از روی آن انجام می‌شود، بر روی تمامی هارددیسک وجود داشته و حاوی اطلاعاتی در خصوص جدول پارتیشن هارد (اطلاعاتی در خصوص چگونگی تقسیم‌بندی منطقی یک دیسک فیزیکی) است. همچنین برنامه کوچکی در آن قرار داده شده که می‌تواند به تفسیر جدول پارتیشن پرداخته و محل قرارگیری SBS را تعیین کند. به طور کلی MBS مستقل از نوع سیستم عامل عمل می‌کند و وظیفه SBS نیز آن است که سیستم عامل را یافته و آن را اجرا کند. هنگامی که یک دیسکت را فرمت می‌کنیم، SBS بر روی آن ایجاد می‌شود. ویروس‌های سکتور راه‌اندازی، SBS را برای مخفی شدن انتخاب می‌کنند و لذا هر دیسکت فرمت شده‌ای می‌تواند چنین ویروس هایی را در خود جای دهد. این دیسکت می‌تواند فایل‌ها یا پوشه‌های مطلوب ما را در خود جای دهد و یا آنکه به عنوان دیسکت راه‌اندازی سیستم مورد استفاده قرار گیرد. (برای ساخت یک دیسکت راه‌اندازی لازم است که آن را با سوئیچ /s فرمت کنید). حال فرض کنید دیسکتی را که برای راه‌اندازی سیستم به کار می‌گیریم آلوده به ویروس سکتور راه‌اندازی باشد؛ بنابراین به هنگام راه‌اندازی، SBS سیستماز روی آن خوانده می‌شود و در نتیجه ویروس وارد سیستم می‌شود. این ویروس ابتدا درون حافظه جای‌گیری می‌کند و سپس نواحی سیستمی هارددیسک را مورد هجوم قرار می‌دهد و از آن پس سعی می‌کند هر دیسک قابل نوشتنی را که در دسترسش قرار گیرد، آلوده کند. با توجه به روشی که این گونه ویروس‌ها برای تخریب انتخاب می‌کنند و با توجه به اهمیتی که روزگاری دیسکت‌ها در انتقال اطلاعات و راه‌اندازی سیستم‌ها داشتند، متوجه می‌شوید که این ویروس‌ها تا چه حد خطرناکند.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:57  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

انواع ویروسها و نحوه مقابله با آنها

ویروس‌ها معضل جدایی ناپذیر فناوری ویروس‌ها چیستند و چه انواعی دارند؟ ویروس‌ها را براساس دو فاکتور شیوه انتشار و نحوه عملکرد دسته‌بندی می‌کنند. براساس فاکتور اول، ویروس‌ها به دو دسته ویروس‌های کامپیوتری و ویروس‌های تحت شبکه تقسیم می‌شوند. دسته‌بندی دوم، ویروس‌ها را براساس نحوه عملکرد به چهار دسته ویروس‌های سکتور راه‌اندازی (Boot Sector) فایل‌ها (Files)، ماکرو (Macro) و تحت شبکه تقسیم می‌کند. حال در ابتدا به بررسی اجمالی ویروس‌های کامپیوتری پرداخته و ویروس‌های تحت شبکه را مورد بررسی قرار می‌دهیم. مطالعه قسمت‌های گفته شده قبل از مبحث اصلی به فهم بیشتر مطلب کمک خواهد کرد.

 

ادامه در ادامه مطلب :: ===>>


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:56  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

قابلیت جدید فیس بوک کار هکرها را ساده تر کرد

 

 

قابلیت جدید فیس بوک موسوم به تایم لاین برای مشاهده آنی فعالیت ها و اقدامات کاربران مختلف کار هکرها و جنایتکاران آنلاین برای سرقت اطلاعات شخصی افراد را ساده تر کرده است.

به گزارش فارس به نقل از کامپیوترورلد، هکرها با استفاده از این قابلیت می توانند فعالیت های مختلف هر کاربر را زیر نظر بگیرند و از این طریق اشخاص مورد نظر را شناسایی کرده و در فرصت مناسب برای سرقت اطلاعات شخصی آنها اقدام کنند.

کافی است آنها با ارسال لینک ها و بدافزارهای مخرب کلمه عبور کاربر مورد نظر را سرقت کنند و با استفاده از تکنیک های مهندسی اجتماعی به نمایه های دیگر افراد هم نفوذ کنند.

قابلیت تایم لاین خلاصه ای از مهم ترین فعالیت های گذشته کاربران را در یک صفحه در دسترس قرار می دهد. در حالی که مارک زاکربرگ موسس فیس بوک معتقد است تایم لاین داستان زندگی هر کس است، کارشناسان امنیتی می گویند این ابزار می تواند به سرویسی در خدمت هکرها مبدل شود تا به راحتی هر اطلاعاتی که دوست دارند را بدزدند.

این سرویس دسترسی به سوالات امنیتی در نظر گرفته شده توسط هر کاربر را هم ساده تر می کند و دسترسی هکرها به این اطلاعات حساس دست آنها را برای سرقت های گسترده تر باز خواهد گذاشت زیرا هکرها می توانند پاسخ سوالات امنیتی لازم برای هک را به طور آنلاین بیابند.

باید توجه داشت که سرقت این اطلاعات هزاران نفر از دوستان و آشنایان فرد هک شده را هم در معرض خطر قرار می دهد.

  
 
   
   
 
 
      خبرگزارى فارس (www.farsnews.com)
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:51  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

هکر

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:38  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

امروز همه رایانه های جهان از کار می افتند

نزدیک شدن به ساعت 10:10 روز دهم دهمین ماه از سال 2010 باعث آغاز موجی از شایعات در دنیای مجازی اینترنت شده است که خبر ازحمله ویروسی فراگیری می دهند که تمامی رایانه های جهان را از کار خواهد انداخت.
به گزارش مهر، روز یکشنبه دهم اکتبر 2010 به نظر روز بزرگی می آید زیرا در این، روز تقارن تاریخی که از سال 2001 آغاز شده و تا 2012 ادامه خواهد داشت، رخ می دهد و بخش تاریخ رایانه ها 10.10.10 را نمایش خواهند داد.
این تاریخ برای برخی از کاربران خرافاتی اینترنت زنگ هشداری است زیرا ظاهرا قرار است ساعت 10 و 10 دقیقه و 10 ثانیه روز دهم اکتبر 2010، ساعت های رایانه های جهان به هم ریخته یا ویروسی تمامیرایانه های جهان را مورد تاخت و تاز قرار دهد! این شایعه به حدی جدی شده است که حتی صفحه ای در فیس بوک برای آن راه اندازی شده با این نام: «آیا در 10 صبح 10.10.10 هیچ رایانه ای کار خواهد کرد؟» همچنین بسیاری از وب سایت ها درباره امکان هجوم ویروسی توسطهکرها خبر می دهند.
«گراهام کلولی» متخصص ایمنی رایانه می گوید: تاریخ طولانی از هجوم های ویروسی مرتبط با تاریخ هایی خاص وجود دارد و از این رو، زمزمه هایی که درباره خطرات احتمالی 10 اکتبر شنیده می شود، چندان عجیب و شگفت انگیز نیست. اما در صورتی که بدانید روزانه 60 هزار گونه جدید از ویروس های رایانه ای کشف می شوند متوجه خواهید شد که هر روز باید نگران حملات ویروسی باشید، 
نه تنها در تاریخ 10 اکتبر. 
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:36  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

10 کابوس امنیتی بزرگ دهه ی گذشته

باید اینترنت را برای جدیدترین درس های امنیتی دهه گذشته مقصر دانست زیرا شاید بدون وجود آن با واژه هایی نظیر فیشینگ، جرایم سایبر، رخنه اطلاعات یا بوت نت آشنا نمی شدیم. 
به گزارش سرویس فن آوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، وب سایت فن آوری پی سی ورلد در گزارشی به بررسی ده ترس امنیتی عمده ده سال گذشته پرداخته که به این شرح اند: 
*جنگ سایبر 
یک نوجوان کانادایی با نام مستعار مافیابوی در ماه فوریه 2000 در اقدامی که به حمله داس یا انکار سرویس توزیعی معروف شد، موجب شد سایت های متعدد از جمله آمازون، سی ان ان، دل، ebay و یاهو از فعالیت بازبمانند. وی که مایکل کالک نام داشت با اعتراف به 55 تا 66 مورد شرارت، به هشت ماه زندان محکوم شد و بعدها کتابی در این مورد نوشت. 
به گفته برخی از کارشناسان، تمامی تهدیدات امنیتی در سیکلی پیشرفت می کنند که از سرگرمی به منفعت و از آن به سیاست تغییر می یابد و حملات داس نیز به این شکل بودند یعنی خلافکارهای فرصت طلب شروع به استفاده از حملات داس علیه سایت های شرطبندی مختلف برای باج خواهی کردند. 
اما در ماه می 2007 که هکرهای طرفدار روسیه به دلیل جابه جایی یک یادبود جنگ جهانی دوم در کشور استونی، وب سایت های دولتاستونی را مورد حمله قرار دادند، حملات داس شکل سیاسی یافت. این حملات در سراسر تابستان ادامه یافت تا اینکه گروه های واکنش اضطراری رایانه یی از کشورهای مختلف آن ها را کاهش دادند. سال بعد جرائم سازمان یافته روسی گرجستان را با حمله داس هدف گرفت.
* بدافزاری که همه را در یک صف قرارداد 
ویروس ها و ورم ها همواره در حال فعالیت بوده اند اما در تابستان 2001ورم خطرناکی که code red نام گرفت، موجب شد کنفرانس مطبوعاتی مشترک بی سابقه ای توسط مرکز محافظت زیرساخت ملی اف بی آی، مرکز واکنش اضطراری رایانه، مرکز واکنش موارد رایانه یی فدرال، انجمن فن آوری اطلاعات آمریکا، موسسه sans و مایکروسافت ترتیبداده شود. 

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:34  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

هک موبایل درکشور و ناآگاهی کاربران/ بلوتوثتان را خاموش نگهدارید

اینترنت به امری فراگیر تبدیل شده و در این میان هک تلفن همراه ابعاد محسوس تری پیدا کرده است اما در کشور ما به دلیل ناآگاهی افراد در حال تبدیل به یک معضل جدی است. هک بزرگترین معضل دنیای دیجیتال هک به معنای دسترسی، ایجاد تغییر و یا سوءاستفاده از اطلاعات شخصی دیگران است که امروزه به عنوان یکی از بزرگترین مشکلات دنیای دیجیتال محسوب می شود و همین معضل سبب شده تا نهادها و افراد بسیاری برای مقابله با خطرات و ضررهای احتمالی آن دست بکار شوند. فراگیرشدناینترنت و استفاده از کامپیوترهای شخصی از یک سو و ارائه سرویس های متنوع در بستر شبکه های محلی و جهانی از سوی دیگر باعث شده که این روزها هکرها و یا همان دزدان دیجیتالی روزهای خوش تری نسبت به دزدان دریایی سابق پیش روی خود داشته باشند. اگرچه رعایت نکات ایمنی و استفاده از نرم افزارهای آنتی هک تا حدی جلوی تخریب اطلاعات کاربران مجازی را گرفته است اما شاید همین امر باعث شده باشد که هکرهای حرفه ای گستره فعالیت های خود را افزایش داده و به سراغ کاربران تلفن همراه آمده باشند. البته نقش استفاده از تکنولوژی های جدید و استفاده از اینترنتدر بستر تلفن همراه را نباید در این بین فراموش کرد.هک تلفن همراه هر چند به قدمت هک کامپیوترهانمی رسد اما رفته رفته با پیشرفت روزافزون امکانات تلفن همراه این وسیله هم در معرض خطر حملههکرها قرار دارد تا آنجا که هر فرد با داشتن نرم افزارهای مخصوص هک به راحتی قادر خواهد بود کهتلفن همراه کاربر را هک و از اطلاعات شخصی کاربران استفاده کند.

 

ادامه در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:33  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

حمله ی هکرها به وب سایت وزارت آموزش عربستان

وب سایت وزارت آموزش عربستان بر اثر حمله هکرهابسته شد. 
به گزارش سرویس فن آوری اطلاعات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بر اساس تصویر منتشر شده از وب سایت هک شده وزارت آموزش عربستان، هکرهایی که خود را گروه وعده حقیقی معرفی کردند، تصاویری از سیدحسن نصرالله را در این وبسایت ارسال کرده و رفتار عربستان سعودی با اقلیت شیعه در این کشور را محکوم کردند. 
ظاهرا صفحه نخست سایت با هک دیگری تغییر کرد که در طی آن عکس مرد یا زن جوانی، به جای صفحه نخست قرار گرفت. 
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:31  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

پلیس ایران هکرهارا به خدمت میگیرد

معاون نیروی پلیس در حوزه مبارزه با جرائم سایبری اعلام کرده است که پلیس می‌تواند از تخصص و توانمندی‌های برخی از هکرها استفاده کند. 

تورج کاظمی ضمن اشاره به تقسیم‌بندی هکرهای کامپیوتری به سه گروه عمده هکرهای کلاه سفید، کلاه صورتی و کلاه سیاه، اعلام کرد که پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات نیروی انتظامی (فتا) قصد برخورد با هکرهای دو گروه اول را ندارد، اما با هکرهای کلاه سیاه "برخورد قهری" خواهد کرد. 

کاظمی در این تقسیم‌بندی، هکرهای کلاه سفید و صورتی را کسانی معرفی کرده است که صرفا قصد کمک دارند و خواستار به نمایش گذاشتن توانایی خود هستند و قصدی برای تخریب، اخاذی، سرقت و ... ندارند. 

این مقام پلیس در ادامه افزود: پلیس قصد برخورد با این افراد هوشمند را ندارد و آنان را مجرم هم نمی‌دانیم، بلکه این هکرهای توانمند به عنوان متخصصان یا قشر با سواد در زمینه رایانه و امنیت شبکه شناخته می‌شوند. 
منبع: ایسنا
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آذر ۱۳۹۰ساعت 16:29  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

چگونه يك متخصص امنيت اطلاعات شوم؟

چگونه يك متخصص امنيت اطلاعات شوم؟

چگونه يك متخصص امنيت اطلاعات شوم؟ كسب چه مهارت هاي امنيتي، آينده مرا تضمين مي كند؟ شايد اين سوال بسياري از مبتدي هاي امنيت اطلاعات باشد كه مي پرسند: "چه مهارت هايي من نياز دارم تا اولين شغل امنيتي خود را پيدا كنم؟" اخيرا در همين زمينه من با افراد زيادي برخورد كردم كه درباره مهارت هاي مورد نياز يك "تحليگر امنيتي تكنولوژي هاي اطلاعاتي" سوال داشتند. 

واقعا اين سوال بسيار مهمي در زندگي حرفه اي يك شخص است كه من چگونه مي توانم مهارت هاي فردي خود را ارتقاء دهم. تقريبا در تمامي كسانيكه در حرفه هاي مربوط به كامپيوتر فعاليت مي كنند، يك نقطه مشترك وجود دارد. در حقيقت اينگونه نيست كه ما فقط در زمينه حرفه خود بايد اطلاعات كسب كنيم و آموخته شويم؛ ما نياز داريم كه از حرفه ها و تخصص هاي ديگر نيز در زمينه هاي مربوط به حرفه و شغل خود با خبر باشيم. در زمان ما، يك مركز تحصيلاتي متمركز  هم نبود كه بخواهد تمامي مسايل امنيتي را يك جا مطرح كند. اما امروزه مراكز دانشگاهي و علمي متعددي هستند كه در زمينه "امنيت اطلاعات" به صورت تخصصي فعاليت مي كنند.بقیه در ادامه مطلب...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آبان ۱۳۹۰ساعت 17:36  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

روش های معمول حمله ی یک هکر کلاه سیاه به قربانی

قصد داریم طی دو شماره بطور خلاصه به معمول‌ترین روش‌هایی که مورد استفاده خرابکاران برای ورود به کامپیوتر یا از کارانداختن آن قرارمی‌گیرد، اشاره کنیم.گروه امداد امنیت کامپیوتری ایران به بعضی از این روشها بطور مفصل پرداخته است و در آینده به بقیه آنها نیز خواهد پرداخت.

۱- برنامه‌های اسب تروا

۲-  درهای پشتی و برنامه‌های مدیریت از راه دور

۳-عدم پذیرش سرویس

۴- وساطت برای یک حمله دیگر

۵- اشتراکهای ویندوزی حفاظت‌نشده

۶- کدهای قابل انتقال (Java ، JavaScript و ActiveX)

۷- اسکریپتهای Cross-Site

۸- ایمیلهای جعلی

۹- ویروسهای داخل ایمیل

۱۰- پسوندهای مخفی فایل

۱۱-  سرویس‌گیرندگان چت

۱۲- شنود بسته‌های اطلاعات

بقیه در ادامه مطلب..


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آبان ۱۳۹۰ساعت 17:34  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

چند پرسش و پاسخ در مورد امنیت

چند پرسش و پاسخ امنیتی 1-اگر امنيت اطلاعات را افزايش دهيم ، كارايي كاهش پيدا مي كند. درست يا غلط ؟ درست – امنيت اطلاعات هزينه مربوط به خودش را دارد. افزايش امنيت اطلاعات ممكن است به روالهاي موثر اضافي از جمله «تكنولوژي» و «سرمايه گذاري » نياز داشته باشد. افزايش امنيت اطلاعات ممكن است پيشرفت جريان كار را با كندي مواجهه كند و اين امر ممكن است در كارايي افراد و شبكه شما نمود پيدا كند. امنيت اطلاعات ممكن است به معني قفل كردن ايستگاههي كاري و محدود كردن دسترسي به اتاقهاي كامپيوتر و سرور شما باشد. هر سازماني بايد هنگامي كه به مقوله امنيت اطلاعات مي پردازد به صورت انديشمندانه اي بين خطرات ( Risks ) و كارآيي توازن برقرار كند. 2-حملاتي كه توسط نفوذگران خارجي انجام مي گيرد نسبت به حملات كارمندان داخلي هزينه بر تر و خسارت بار تر مي باشد. درست يا غلط ؟ غلط- حملات كارمندان داخلي نوعا بسيار خسارت بار تر از حملات خارجي گزارش شده است. بر طبق آمارهاي انستيتو امنيت كامپيوتر (Compuetr Security Inistitu ) ميانگين حملات خارجي 57000 دلار و ميانگين هزينه حملات داخلي 2700000 دلار برآورد شده است. كارمندان داخلي اطلاعات محرمانه بيشتري درباره سيستم هاي هدف در دسترس دارند از آن جمله مي توان اطلاعاتي درباره فعاليت هاي ديده باني (Monitoring ) را نام برد (به خصوص نقاط ضعف اين فعاليتها ) بقیه در ادامه مطلب...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم آبان ۱۳۹۰ساعت 17:32  توسط محمدعلی خان محمدی  |  نظر بدهید

مفاهیم امنیت شبکه

 امنیت شبکه یا Network Security پردازه ای است که طی آن یک شبکه در مقابل انواع مختلف تهدیدات داخلی و خارجی امن می شود. مراحل ذیل برای ایجاد امنیت پیشنهاد و تایید شده اند:

1-     شناسایی بخشی که باید تحت محافظت قرار گیرد.

2-     تصمیم گیری درباره  مواردی که باید در مقابل آنها از بخش مورد نظر محافظت کرد.

3-     تصمیم گیری درباره چگونگی تهدیدات

4-  پیاده سازی امکاناتی که بتوانند از دارایی های شما به شیوه ای محافظت کنند که از نظر هزینه به صرفه باشد.

5-     مرور مجدد و مداوم پردازه و تقویت آن درصورت یاقتن نقطه ضع


 

مفاهیم امنیت شبکه

مفاهیم امنیت شبکه

 امنیت شبکه یا Network Security پردازه ای است که طی آن یک شبکه در مقابل انواع مختلف تهدیدات داخلی و خارجی امن می شود. مراحل ذیل برای ایجاد امنیت پیشنهاد و تایید شده اند:

1-     شناسایی بخشی که باید تحت محافظت قرار گیرد.

2-     تصمیم گیری درباره  مواردی که باید در مقابل آنها از بخش مورد نظر محافظت کرد.

3-     تصمیم گیری درباره چگونگی تهدیدات

4-  پیاده سازی امکاناتی که بتوانند از دارایی های شما به شیوه ای محافظت کنند که از نظر هزینه به صرفه باشد.

5-     مرور مجدد و مداوم پردازه و تقویت آن درصورت یاقتن نقطه ضعف

 

 مفاهیم امنیت شبکه

برای درک بهتر مباحث مطرح شده در این بخش ابتدا به طرح بعضی مفاهیم در امنیت شبکه      می پردازیم.

 

1- منابع شبکه

در یک شبکه مدرن منابع بسیاری جهت محافظت وجود دارند. لیست ذیل مجموعه ای از منابع شبکه را معرفی می کند که باید در مقابل انواع حمله ها مورد حفاظت قرار گیرند.

1-     تجهیزات شبکه مانند روترها، سوئیچ ها و فایروالها

2-  اطلاعات عملیات شبکه مانند جداول مسیریابی و پیکربندی لیست دسترسی که بر روی روتر ذخیره شده اند.

3-     منابع نامحسوس شبکه مانند عرض باند و سرعت

4-     اطلاعات و منابع اطلاعاتی متصل به شبکه مانند پایگاه های داده و سرورهای اطلاعاتی

5-     ترمینالهایی که برای استفاد هاز منابع مختلف به شبکه متصل می شوند.

6-     اطلاعات در حال تبادل بر روی شبکه در هر لحظه از زمان

7-     خصوصی نگهداشتن عملیات کاربرن و استفاده آنها از منابع شبکه جهت جلوگیری از شناسایی کاربران.

مجموعه فوق به عنوان دارایی های یک شبکه قلمداد می شود.

 

2- حمله

حال به تعریف حمله می پردازیم تا بدانیم که از شبکه در مقابل چه چیزی باید محافظت کنیم. حمله تلاشی خطرناک یا غیر خطرناک است تا یک منبع قابل دسترسی از طریق شبکه ، به گونه ای مورد تغییر یا استفاده قرار گیرد که مورد نظر نبوده است.برای فهم بهتر بد نیست حملات شبکه را به سه دسته عمومی تقسیم کنیم:

1-     دسترسی غیرمجاز به منابع و اطلاعات از طریق شبکه

2-     دستکاری غیرمجاز اطلاعات بر روی یک شبکه

3-     حملاتی که منجر به اختلال در ارائه سرویس می شوند و اصطلاحا Denial of Service نام دارند.

کلمه کلیدی در دو دسته اول انجام اعمال به صورت غیرمجاز است. تعریف یک عمل مجاز یا غیرمجاز به عهده سیاست امنیتی شبکه است، اما به عبارت کلی می توان دسترسی غیرمجاز را تلاش یک کاربر جهت دیدن یا تغییر اطلاعاتی که برای وی در نظر گرفته نشده است، تعریف نمود اطلاعات روی یک شبکه نیز شامل اطلاعات موجود بر روی رایانه های متصل به شبکه مانند سرورهای پایگاه داده و وب ، اطلاعات در حال تبادل بر روی شبکه و اطلاعات مختص اجزاء شبکه جهت انجام کارها مانند جداول مسیریابی روتر است. منابع شبکه را نیز می توان تجهیزات انتهایی مانند روتر و فایروال یا مکانیزمهای اتصال و ارتباط دانست.

هدف از ایجاد امنیت شبکه ، حفاظت از شبکه در مقابل حملات فوق است، لذا می توان اهداف را نیز در سه دسته ارائه کرد:

1-     ثابت کردن محرمانگی داده

2-     نگهداری جامعیت داده

3-     نگهداری در دسترس بودن داده

 

3- حلیل خطر

پس از تعیین دارایی های شبکه و عوامل تهدیدکننده آنها ، باید خطرات مختلف را ارزیابی کرد. در بهترین حالت باید بتوان از شبکه در مقابل تمامی انواع خطا محافظت کرد، اما امنیت ارزان به دست نمی آید. بنابراین باید ارزیابی مناسبی را بر روی انواع خطرات انجام داد تا مهمترین آنها را تشخیص دهیم و از طرف دیگر منابعی که باید در مقابل این خطرات محافظت شوند نیز شناسایی شوند. دو فاکتور اصلی در تحلیل خطر عبارتند از :

1-     احتمال انجام حمله

2-     خسارت وارده به شبکه درصورت انجام حمله موفق

 

4- سیاست امنیتی

پس از تحلیل خطر باید سیاست امنیتی شبکه را به گونه ای تعریف کرد که احتمال خطرات و میزان خسارت را به حداقل برساند. سیاست امنیتی باید عمومی و در حوزه دید کلی باشد و به جزئیات نپردازد. جزئیات می توانند طی مدت کوتاهی تغییر پیدا کنند اما اصول کلی امنیت یک شبکه که سیاست های آن را تشکیل می دهند ثابت باقی می مانند.در واقع سیاست امنیتی سه نقش اصلی را به عهده دارد:

1-     چه و چرا باید محافظت شود.

2-     چه کسی باید مسئولیت حفاظت را به عهده بگیرد.

3-     زمینه ای را بوجود آورد که هرگونه تضاد احتمالی را حل و فصل کند.

سیاستهای امنیتی را می توان به طور کلی به دو دسته تقسیم کرد:

1-     مجاز (Permissive) : هر آنچه بطور مشخص ممنوع نشده است ، مجاز است.

2-     محدود کننده (Restrictive) : هر آنچه بطور مشخص مجاز نشده است ، ممنوع است.

معمولا ایده استفاده از سیاستهای امنیتی محدودکننده بهتر و مناسبتر است چون سیاستهای مجاز دارای مشکلات امنیتی هستند و نمی توان تمامی موارد غیرمجاز را برشمرد. المانهای دخیل در سیاست امنیتی در RFC 2196 لیست و ارائه شده اند.

 

5- طرح امنیت شبکه

با تعریف سیاست امنیتی به پیاده سازی آن در قالب یک طرح امنیت شبکه می رسیم. المانهای تشکیل دهنده یک طرح امنیت شبکه عبارتند از :

1-     ویژگیهای امنیتی هر دستگاه مانند کلمه عبور مدیریتی و یا بکارگیری SSH

2-     فایروالها

3-     مجتمع کننده های VPN برای دسترسی از دور

4-     تشخیص نفوذ

5-  سرورهای امنیتی AAA ( Authentication، Authorization and Accounting) و سایر خدمات AAA برای شبکه

6-     مکانیزمهای کنترل دسترسی و محدودکننده دسترسی برای دستگاههای مختلف شبکه

 

6- نواحی امنیتی

تعریف نواحی امنیتی نقش مهمی را در ایجاد یک شبکه امن ایفا می کند. در واقع یکی از بهترین شیوه های دفاع در مقابل حملات شبکه ، طراحی امنیت شبکه به صورت منطقه ای و مبتنی بر توپولوژی است و یکی از مهمترین ایده های مورد استفاده در شبکه های امن مدرن ، تعریف نواحی و تفکیک مناطق مختلف شبکه از یکدیگر است. تجهیزاتی که در هر ناحیه قرار می گیرند نیازهای متفاوتی دارند و لذا هر ناحیه حفاظت را بسته به نیازهای امنیتی تجهیزات نصب شده در آن ، تامین می کند. همچنین منطقه بندی یک شبکه باعث ایجاد ثبات بیشتر در آن شبکه نیز       می شود.

نواحی امنیتی بنابر استراتژی های اصلی ذیل تعریف می شوند.

1-  تجهیزات و دستگاههایی که بیشترین نیاز امنیتی را دارند (شبکه خصوصی) در امن ترین منطقه قرار می گیرند. معمولا اجازه دسترسی عمومی یا از شبکه های دیگر به این منطقه داده نمی شود. دسترسی با کمک یک فایروال و یا سایر امکانات امنیتی مانند دسترسی از دور امن (SRA) کنترل می شود. کنترل شناسایی و احراز هویت و مجاز یا غیر مجاز بودن در این منطقه به شدت انجام می شود.

2-  سرورهایی که فقط باید از سوی کاربران داخلی در دسترس باشند در منطقه ای امن ، خصوصی و مجزا قرار می گیرند. کنترل دسترسی به این تجهیزات با کمک فایروال انجام می شود و دسترسی ها کاملا نظارت و ثبت می شوند.

3-  سرورهایی که باید از شبکه عمومی مورد دسترسی قرار گیرند در منطقه ای جدا و بدون امکان دسترسی به مناطق امن تر شبکه قرار می گیرند. درصورت امکان بهتر است هر یک از این سرورها را در منطقه ای مجزا قرار داد تا درصورت مورد حمله قرار گرفتن یکی ، سایرین مورد تهدید قرار نگیرند. به این مناطق DMZ یا Demilitarized Zone می گویند.

4-  استفاده از فایروالها به شکل لایه ای و به کارگیری فایروالهای مختلف سبب می شود تا درصورت وجود یک اشکال امنیتی در یک فایروال ، کل شبکه به مخاطره نیفتد و امکان استفاده از Backdoor نیز کم شود.

  • 217 بار
  • شنبه 16 آبان 1394

مطالب مرتبط

ارسال نظر برای این مطلب



💬 نظرات کاربران
نظر خصوصی
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران